Leven is bewegen
Bewegen is een uiting van leven. Beweging, beweeglijkheid, elasticiteit hangen nauw samen met functioneren. Elke weefsel in het menselijk lichaam heeft zijn eigen bewegingen zowel in zichzelf alsook ten opzichte van zijn directe omgeving: hoe klein deze beweeglijkheid ook is.
Bewegingen in de 3 grote systemen (van weefsels)
- Pariëtale systeem
Botten, spieren, gewrichten moeten beweeglijk en elastisch zijn.
- Viscerale systeem
Organen moeten zowel intrinsiek kunnen bewegen als ten opzichte van andere organen, spieren of botstukken. - Craniosacraal systeem
Hersenvloeistof stroomt ritmisch door schedel en wervelkanaal tot in het heiligbeen; dit veroorzaakt subtiele, voor de osteopaat voelbare bewegingen, die door het hele lichaam doorwerken.
Verminderde beweeglijkheid en klachten
Bij verminderde beweeglijkheid van de verschillende weefsels zal de toevoer van bouwstoffen en zuurstof belemmerd raken en kan ophoping van afvalstoffen leiden tot pijn en functieverlies. Het natuurlijke afweersysteem kan verzwakt of overgevoelig reageren, bijvoorbeeld in de vorm van intolerantie, pijn of allergie. De drie systemen beïnvloeden elkaar via bindweefsel, waarin de bloedvaten, lymfevaten en zenuwen lopen, die nauw met elkaar verbonden liggen, waardoor verstoringen kunnen worden doorgegeven.
Oorzaken bewegingsverlies
Externe oorzaken
Val, kneuzing, littekens of verklevingen (bijv. operatie), botbreuk, zware bevalling, tangverlossing bij baby’s.
Interne oorzaken
Ziekte, ontstekingen, verkeerde voeding, genetische aanleg.
Emotionele oorzaken
Angst, langdurige stress die de beweeglijkheid van nieren en darmen beïnvloedt.
